11 Mar, 17:33, 39 x viewed

Haai (waar? ) Dit schreef ik op 't begin van het jaar bij Duits. Ik verveelde me dood en luisterde naar de uitleg, het ging over sterke werkwoorden, dus opeens zag ik een werkwoord voor me dat op en neer sprong en zei: Ik ben een sterk werkwoord! Dus dit heb ik er omheen gelult:

Er was eens een klein, Duits werkwoordje. Hij liep vrolijk te fluiten en te dansen.
'Kijk mij! Ik dans, o zo mooi!'
'Nee, jij bent klein, lieverd' zei moeder werkwoord. 'We kijken zo over je heen, dus zien we je niet dansen!'

Woot, Sorry, ik moet dit even onderbreken voor een aantekening in mijn Duitsschrift:

Hallo kinder-post! Ich heiB Anouk. Ich wohn in Goes. Ich habe eine schwester, sie sind 16 jahren alt. Ich bin 13 jahren alt. In mein Freizeit spiel ich korfbal.

Love jou fairy mug, Anouk

Oké, dat was vast geen goed Duits, maar 't was 't begin van 't jaar hè! Zo nu mijn verhaaltje weer:

'Ik ben niet klein!' het kleine werkwoordje springt op en neer. Hij werd alleen maar uitgelachen Boos stapt hij op de tenen van mama werkwoord. Dan klinkt er een gil! Het kleine Duitse werkwoord rende er naar toe en zag een ander klein werkwoord.
'Hou je vast' roept HET kleine, Duitse werkwoord. Hij slingert zijn handen over de reling en trekt het andere werkwoordje omhoog.
'Hier, zie je!' zegt het kleine Duitse werkwoordje. 'Ik ben een STERK WERKWOORD '
En zo zijn de sterke werkwoorden ontstaan volgens mij.

Mijn Duits leraar zei alleen maar: 'Net als je dacht dat het niet erger kon'
Hm, is dat positief?
Nja, ik was er wel trots op!
Jullie ook?
X.